ActionResult – ASP.NET Core Web API

W Web Api przy użyciu dotnet core dane mogą być zwrócone na kilka sposobów.

Zwracany typ

Pierwszy, najprostszy sposób, metoda w kontrolerze zwraca dane typu np. IEnumerable<string>. Najszybsze i najprostsze rozwiązania, niestety, jeśli chcemy zwrócić jakąś inną odpowiedź http niż OK to za bardzo nie mamy takiej możliwości. Korzystając na przykład z return BadRequest() dostaniemy błąd kompilacji że zwracany typ się nie zgadza.

[HttpGet]
public IEnumerable<string> GetValuesEnumerable()
{
    return new[]
    {
        "hello", "world"
    };
}

IActionResult

IActionResult zezwala na zwracanie różnych odpowiedzi http w zależności od potrzeb. W tym wypadku, nie jesteśmy w stanie zwrócić już bezpośrednio kolekcji, musimy ją opakować w odpowiedź OK().

[HttpGet]
public IActionResult GetValuesIActionResult()
{
    var values = new[]
    {
        "hello", "world"
    };

    return Ok(values);
}

IActionResult<T>

Typ wprowadzony w ASP.NET Core 2.1, łączy dwa powyższe rozwiązania. Korzystając z tego typu, mamy gwarancję że nasza metoda zwróci na pewno żądany typ, na przykład IEnumerable<string>. Dodatkowo w zależności od zapotrzebowania możemy zwrócić inne odpowiedzi http.

[HttpGet]
public ActionResult<IEnumerable<string>> GetValuesActionResult()
{
    return new[]
    {
        "hello", "world"
    };
}

Kod z posta dostępny na github – link

Vue.js – Podstawy cz.2 – v-if, computed oraz watched properties.

Dzisiaj będzie o vue.js, jakiś czas temu napisałem post o podstawach vue, chciałbym dołożyć jeszcze parę brakujących rzeczy, zanim przejdziemy do single file componentslink do pierwszego posta.

Warunki

Warunki w programowaniu pojawiają się od samego początku, jeśli warunek to wykonaj akcję. W vue podobny mechanizm również istnieje. Możemy wyświetlić jakiś fragment, lub ukryć w zależności od danego warunku. Utwórzmy zatem aplikację w której będziemy mieli jedną właściwość show. Jeśli wartość show będzie true wyświetlimy div z zawartością Show, w przeciwnym wypadku z zawartością Hide.

<script src="https://cdn.jsdelivr.net/npm/vue/dist/vue.js"></script>
<script type="text/javascript">
    window.onload = function () {
        var app = new Vue({
            el: '#app',
            data: {
                show: false
            }
        })
    }
</script>

<div id="app">
    <div v-if="show">
        Show
    </div>
    <div v-if="!show">
        Hide
    </div>
    <button v-on:click="show=!show">Show/Hide</button>
</div>

Należy zwrócić uwagę na to co się dzieję w przycisku. Dyrektywa v-on:click oznacza że przypisujemy co ma się dziać po wywołaniu click, w naszym wypadku jest to zmiana wartości show, można tutaj przypisywać fragmenty kodu lub metody. Nie będę pisał więcej o zdarzeniach bo na to będzie poświęcony osobny post.

Computed Properties

Kolejną ciekawą funkcjonalnością w vue są computed properties. Czasami same wartości w data mogą być niewystarczające. Może się zdarzyć tak, że musimy jeszcze w jakiś sposób obrobić dane, zanim będziemy chcieli z nich skorzystać. Z pomocą przychodzą nam właśnie computed properties. Załóżmy że chcemy wyświetlić liczbę, wprowadzoną przez użytkownika, podniesioną do kwadratu. Utwórzmy w data pole value oraz computed property square, jest to po prostu funkcja. W html tworzymy input, do którego przypiszemy value oraz wyświetlimy wartość square. Aby przypisać wartość do input z vue musimy skorzystać z v-model.

data: {
    value: 0
},
computed: {
    square: function () {
        return this.value * this.value;
    }
}
<div id="app">
    <input type="text" v-model="value">
    {{square}}
</div>

Watched Properties

Ostatnią rzeczą dzisiaj będą watched properties. Te właściwości (funkcje) służą do śledzenia wartości jakiegoś pola. Chcemy rozwinąć poprzedni przykład, jeśli wprowadzona liczba jest parzysta, to wypiszmy w konsoli tekst parzysta, w przeciwnym wypadku wypiszmy nieparzysta. Tworzymy kolejne pole w naszej aplikacji, obok data oraz computed – watch. Następnie podajemy jaką właściwość śledzimy i jaka funkcja ma się wywołać przy zmianie wartości.

watch: {
    value: function (val) {
        if (val % 2 == 0) {
            console.log("Parzysta");
        }
        else {
            console.log("Nieparzysta");
        }
    }
}

Wystarczy tylko ustawić śledzenie, nic więcej nie musimy zmieniać w kodzie.

Kod dostępny na github – link

Vue.js – Podstawy + pierwszy komponent

Wstęp

Witam wszystkich serdecznie! Jest to mój pierwszy post na blogu. Nie będę się rozpisywał na temat mojej osoby bo to nie miejsce na takie rzeczy, jeśli chodzi o informacje o mnie to znajdziecie je w tym miejscu. W ramach projektu nad który pracuję miałem za zadanie napisać panel webowy do zarządzania klientami oraz zamówieniami. Z racji że głównie zajmuję się back-endem i nie śledziłem najnowszych trendów w jakim kierunku zmierza front-end, to mój wybór na początku padł na ASP.NET Core MVC. W trakcie jak aplikacja powstawała zacząłem się zastanawiać czy ja to wszystko potrzebuję? Może dałoby się skorzystać z czegoś innego? No i tak, o angularze to pewnie każdy słyszał, część moich znajomych opowiadało mi o react.js, gdzieś też przewijało się to vue.js, stwierdziłem że dam szansę i spróbuję. Ani trochę tego nie żałuję.

Wyświetlanie właściwości

Vue js służy do budowania stron. Główny nacisk jest kładziony na tworzenie komponentów z których składa się później całą stronę. Doskonale się nadaje do tworzenia SPA – Single-Page Applications. Zasada jest prosta, tworzymy obiekt „aplikacji” i mówimy w obrębie jakiego elementu ta aplikacja ma działać. #app odpowiada elementowi div z id=”app”, w data przechowujemy właściwości z których aplikacja będzie korzystać.

<script src="https://cdn.jsdelivr.net/npm/vue/dist/vue.js"></script>
<script type="text/javascript">
    window.onload = function () {
        var app = new Vue({
            el: '#app',
            data: {
                message: 'Hello Vue!'
            }
        })
    }
</script>

<div id="app">
    {{message}}
</div>

Powyższy kod wyświetli nam na ekranie wartość właściwości message – Hello Vue!

Komponenty

Przejdźmy do troszkę ciekawszego przykładu, tworzenie własnego komponentu. Cała idea Vue.js opiera się na komponentach. Dla przykładu utworzymy sobie komponent z jedną właściwością, który będzie przyjmował imię i wyświetlał wiadomość Hello imię. Rejestrujemy komponent greetings-component z którego później będziemy korzystać, właściwość props oznacza pola które można przekazać i z których można korzystać w obrębie komponentu, w tym wypadku interesuje nas tylko imię. Template jest to szablon html z jakiego ma składać się nasz komponent. Po utworzeniu komponentu możemy zacząć z niego korzystać, w html tworzymy znaczniki z taką samą nazwą jak nasz komponent i przypisujemy właściwości. Poniżej w kodzie zrobiłem przypisanie na dwa sposoby, można zrobić v-bind:nazwaWłaściwości lub skorzystać ze skróconej wersji :nazwaWłaściwości.

Vue.component('greetings-component', {
    props: ['name'],
    template: '<p>Hello {{ name }}</p>'
});

var app = new Vue({
    el: '#app',
    data: {
        myName: 'Jakub',
        myFriendName: 'Dawid'
    }
})

<div id="app">
    <greetings-component v-bind:name='myName'></greetings-component>
    <greetings-component :name='myFriendName'></greetings-component>
</div>

Powyższy kod wyświetli nam na ekranie Hello Jakub oraz Hello Dawid.

Pętla

Jako dodatek na koniec, przedstawię jeszcze działanie pętli w Vue. Komponent zostaje bez zmian, jedynie zmiany będą w naszym app oraz w html. Z racji że korzystamy z pętli to potrzebujemy jakąś kolekcję, utworzyłem kolekcję imion w app.

var app = new Vue({
    el: '#app',
    data: {
        names: ['Jakub', 'Dawid', 'Andrzej']
    }
})

<div id="app">
    <div v-for='name in names'>
        <greetings-component :name='name'></greetings-component>
    </div>
</div>

Link do całego przykładu:

https://github.com/brzooz/Blog/tree/master/Vue/FirstComponent